Że, jako mówi nam wszystkim Dawne, odwieczne orędzie, Z pierwszą na niebie gwiazdą Bóg w naszym domu zasiędzie. Sercem Go przyjąć gorącym, Na sciezaj otworzyć wrota — Oto co czynie wam każe Miłość, największa cnota.
"Trochę grzeczności w przyjaciół gronie, Czasem słów kilka w czyjejś obronie, Trochę grzeczności wobec sąsiada, I trochę pomocy, gdy ktoś upada... Trochę pochwały komuś za życia I nieco obcych błędów ukrycia. Nad własnym "ja" trochę kontroli I odrobinę współczucia, gdy boli... Trochę krwi zimnej w uniesień chwili Trochę czci dla tych, co wiek przeżyli Trochę mniej wzgardy, dla tych co mali i trochę serca - nie z samej stali... Trochę mniej czcić własne cierpienia Za to bliźniemu ulżyć brzemienia Trochę ustępstwa wśród tych, co nasi I trochę rozsądku - nienawiść gasi... Trochę poświęceń, trochę miłości A szczęście w naszym kółku zagości."
Alleluja! Spadł deszcz, Paschalny spadł deszcz... Zmartwychwstał. Prawdziwie Zmartwychwstał. Alleluja! - Moje serce dziś omdlewa z miłości...
Jezus, przynosząc Światło Zmartwychwstania, sprawił że tęsknota stała się początkiem wszystkiego... Daj się odnaleźć Jedynemu, Który cię nigdy nie zostawi! Zapraszam na naszą świąteczną stronę
www.dar.religia.net
Podziel się swoją refleksją ze spotkania z Miłością... zachwytem Paschalnego Deszczu... Pozdrawiam w śpiewie Alleluja!
Nie mam niestety, bo nie mogłam być na koncercie. Jakby ktoś chciał dodać jakieś zdjęcia, to może przesłać: wnmpgrudziadz@boo.pl Inni też się pewnie ucieszą